17 Ocak 2018 Çarşamba

HAYATTAN ÖĞRENİLEN EN ÖNEMLİ ŞEY -2

02 Ocak 2018, 17:26
HAYATTAN ÖĞRENİLEN EN ÖNEMLİ ŞEY -2
Saye YILMAZ
Hayatın geçici olduğunu bildiğimiz halde tüm mücadelelerimizin başında hayatta kalma korkusu olduğu gerçeği.. Evet.. en ilkel duygumuz korku.. Bizi her an tetikte tutarak hayatta kalmamızı sağladığını zannediyor. gençlik bir hayat devresi değil bir akıl halidir. yıllar cildi buruşturabilir ancak gerçek şudur ki; heyecanların bitişiyle ruh buruşur. insan kendine olan güveni kadar genç, kuşkusu kadar yaşlı, cesareti kadar genç, korkuları kadar yaşlı, umudu kadar genç, bezginliği kadar yaşlıdır demiş olayım. ...hiç kimse fazla yaşamış olmakla yaşlanmaz. insanları yaşlandıran, ideallerinin bitmesidir. kalbi sevdikçe, neşe duydukça, güzellikleri fark ettikçe, beyni yeni şeyler keşfettikçe herkes gençtir.... İnsanlar yaşadıkça yaşlandıklarını sanırlar, halbuki yaşamadıkça yaşlanırlar. insan, yaşlı olmaya karar verdiği gün; .....yaşlanır. kaçınılmazdır. Herkesin mucizesi kendine.. Önyargılarından kurtulmak seni özgür kılacak. Bu kendi kendine öğretebileceğin bir şey. Sen ne kadar önyargısız olursan karşındakiler de sana öyle yaklaşacak buna emin ol. Ya da diyelim ki sana önyargılı yaklaştılar, bu seni eskisi gibi üzmeyecek ve sinirlendirmeyecek. Çünkü sen önyargılarından kurtulmak icin mücadele verdigin 'eski seni' görüp daha töleransli ve affedici olacaksın. ister misin; İnançların, derinin rengi, oturduğun semt, konuştuğun dil için yargılanmayı? Az para kazandığın için yada mevki sahibi olmadığın için öteki gözüyle bakılmayı? Aynayı tersine çevirelim; İnançları, derisinin rengi, oturdugu semt, konuştuğu dil için 'onu' yargılamayı, Az para kazandığı için yada mevki sahibi olmadığı icin 'onu' ötekileştirmeyi ister misin? Hayatına fazla gün katmak senin elinde değil. Fakat gününe fazla hayat katmak senin elindedir. hayatından gün çalanlara değil, Gününe hayat katanlara değer vermek gerekir. Tüm insanların, insanlığın ne kadar aptal olduğu. unutabilmemizin bu kadar kolay olması. hepimizin içinde bir atom kadar dahi olsa bir çocuk olduğu. egodan tamamen kurtulanamıyacağı. Yalnızlık kavramının hayatta çok önemli bir yeri olduğu. Umudun gerçekten fakirin ekmeği, zenginin fırını olduğu. Saf iyiliğin var olamayacağı. Anne baba kavramlarının aslında bizim tarafımızdan bu kadar yüceleştirilmiş olduğu. Okunulan her kitabın daha önce güneşin altında yürümüş birçok kişinin düşündüğünün, hissettiğinin bir varyasyonu olması; Orijinal olan hiçbir şeyin olmaması. Bir insanı sadece onun için kendine dair her şeyden bağımsız sevememek. Başka insanların düşündüğünün umrunda olmaması sınırını aşmak gerektiği ve bunu tamamen başarmanın nerdeyse imkansız olması. Kendinden başka bir canlı oluşturup dünyaya başka bir canlı bırakmanın yükümlülüğünün ve gereksizliğinin ne kadar az düşünüldüğü. Şimdi dünyadışı bir tehdit olsa, tek bir çatı altında birleşebilecek insanların, ikiyüzlülüğünün büyüklüğü. Hangi fikri savunursan savun birilerinin koyunu olduğun gerçeği. Daha eklesem eklerim, al birini vur ötekine. En önemlisi ise; Dedimya? Hayatta kalmak...

Bu içeriğe yorum yapan ilk siz olun!

  • Ad Soyad:

  • Yorum:

  •  

    @name x

  • UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.

    GAZETE MANŞETLERİ

    HAVA DURUMU

    Görüntülemek istediğiniz ili seçiniz:

    ANKET Sonuçlar Tümü

    ?Tuzla denince aklınıza "ilk önce" ne geliyor?

    NAMAZ VAKİTLERİ

    Görüntülemek istediğiniz ili seçiniz:

    EN ÇOK YORUMLANANLAR

    BUGÜN

    BU HAFTA

    BU AY

    SAYFALAR

    SENDE YAZ

    Ziyaretçi Defteri

    Siz de yazmak istemez misiniz?

    ARŞİV